31 Ocak 2014

aç pencereni ve izle

hayat suratına çarpar çarpar çarpar.
tüm anlam yüklediğin değerleri hayalleri savurur.
ah be buse ne güzel kadındın sen oysa
lakin ben açtım ben fakirdim ben başarısızdım
sen ise dünyamın yegane yaşama amacıydın.
onca talihsizliklerin üstüne terk edilir mi hiç?
terk edildim. terk ettin.
oysa ben terk edemedim.
ne yaşayabildim yarım kalanlarla.
ne de doldurabildim yarım kalan o boşluğu kalbimdeki.
şimdi tüm anlam yüklediğim değerlerim hayallerim
yüzünün güzelliğiyle birlikte
yarımların, yarınların güzellikleriyle birlikte
seni sevdiğim ilk günü unutuşumla birlikte
uçup gidiyor gökyüzünde.
şimdi aç pencereni ve izle
izle ve nasıl ayrılır bir ruh dünya'dan gör.
Geri Kalanını Oku..

3 Ocak 2014

bitmez bitti deyince

bitmez bitti deyince.
ne zaman biter biliyor musun?
bittiği zaman biter.
peki ne zaman bittiği zaman olur biliyor musun?
yeniden başladığında.
yeniden başlarsan eskiler biter demektir bu.
yeniden başlayacaksın yeni hayaller ile.
başarıya yemin edeceksin!
başarmak olacak tek derdin.
başaracaksın ve karşısına geçip
"başardım. bitti artık!" diyeceksin.
işte o zaman bitmiş olacak.


Geri Kalanını Oku..

30 Aralık 2013

tek yön

iyi biri olursan
nereye bakarsan bak
iyi şeyler görmezsin.
çünkü; iyi olan sensin.


Geri Kalanını Oku..

30 Kasım 2013

tercih edilmiş yalnızlık


aynı acıyı paylaştığın insanlara karşı daha içten davranırsın.

mesela; sevdikleri kadın ölmüş iki adam çok iyi dost olabilirler.
70'lik rakı açıldı mı; muhabbetin sonu gelmez. anılar anlatılır. birbirlerinin anılarına ağlarlar.
kısacası; "empati". iki insanın empati kurabilmesi için benzer acıları yaşamaları gereklidir.
evladını kaybeden bir anne ile şirketi batan bir adamın birbirlerini anlamalarını bekleyemezsin.
karnı aç bir adama aşk acısından dert yanılmayacağı gibi aşk acısı çeken bir adam da karnı aç adamın halini düşünüp ağlayacak değildir.

yalnızlık çevrende hiç kimsenin olmaması, telefonun hiç çalmaması değildir.

yalnızlık; çevrende yaşadığın acıları yaşayan kimsenin olmamasıdır.
etrafında kimse yoktur, telefonun hiç çalmıyodur ancak; bir yerlerde seni anlayan birinin olduğunu ve yanına gittiğinde saatlerce seni anlayacak olduğunu biliyorsan yalnızım diyemezsin.
öte yandan çevrende yüzlerce insan olsun, her sabah evden çıktığında onlarca tanıdık ile karşılaş "günaydın" de hepsine. herkes sana gülümsesin. çevrende en sevilen sen ol. her gece farklı tenlere dokun.
eğer içindeki acıyı yaşamış ve seni anlayabilen biri yoksa hayatında, yalnızsın sen.
seni anlayabileceğine inanmadığın için tarif etme zahmetinde bulunmazsın o acıyı kimseye.
kimseye anlatmadığın hergün daha da büyür o acı. kendini kandırdığın hergün'ün gecesinde o acı içini kemirir. sabahları yorgun uyanırsın. düşüncelerin zamanla kararır. zamanla karanlık olur dünyan.
zihni bulanık birisi olursun. en kötüsü, zamanın iyileştirdiğinin yalan bir telkin olduğunu anlamaya başlamaktır.

sokakta yürürken, sahilde bankta otururken, yemek yerken, yatakta uyumaya çalışırken 
düşüncelerle boğuşursun. eski'ye, eski'lere özlem duyarsın. "keşke öyle olmasaydı da şöyle olsaydı" demeye başlarsın.
çok çok sonra "pişman" olduğunun farkına varırsın. aslında o keşkeleri, pişmanlık öncesi zihnini bulandırmak;
pişmanlığını örtmek amaçlı söylemişsindir.

"Çok geç!

bir kez pişman oldun mu şu hayatta yeniden hayata tutunamazsın. geçmişte yaşıyorsun sen artık. alışacaksın geçmişte yaşamaya. biliyorum. çünkü sen en güçlüsün. Çünkü sen zaten yıllarca seninle aynı acıyı yaşayan kimseyi tanımadın. sen hep yalnızdın.
sen hep geçmişteydin."
hadi şimdi çıkar paketten bir sigara, doya doya iç.
yaşadığın tüm acılara, yalnız kaldığın tüm zamanların adına.

Taylan Demiray
Geri Kalanını Oku..